تار، یکی از اصلی ترین سازهای موسیقی کلاسیک ایرانی و به عبارتی ساز مادر است؛ سازی با شش سیم و بدنهی دوکاسهای، که صدایی غنی، نافذ و بسیار احساسی دارد. نقش تار در شکلگیری موسیقی دستگاهی بیبدیل است و قرنهاست نغمههای آن دلها را لرزانده.
از ستادان بزرگ این ساز میتوان از درویش خان، مرتضی نیداوود، علیاکبر شهنازی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف، لطف الله مجد، محمدرضا لطفی ، حسین علیزاده، داریوش طلایی، داریوش پیرنیاکان، کیوان ساکت، حمید متبسم و … نام برد
شیوه آموزش:
آموزش تار با تمرین اصول مضرابزنی، شناخت دستگاهها و گوشهها و اجرای ردیف آغاز میشود.
در ادامه هنرجو به یادگیری قطعاتی از متدهای گوناگون آموزشی در فرمهای مختلف ضربی، آوازری، میآموزد
در مراحل پیشرفتهتر، هنرجو وارد دنیای بداههنوازی و تکنیکهای پیچیده اجرایی میشود.
