تار، یکی از اصلی ترین سازهای موسیقی کلاسیک ایرانی و به عبارتی ساز مادر  است؛ سازی با شش سیم و بدنه‌ی دوکاسه‌ای، که صدایی غنی، نافذ و بسیار احساسی دارد. نقش تار در شکل‌گیری موسیقی دستگاهی بی‌بدیل است و قرن‌هاست نغمه‌های آن دل‌ها را لرزانده.

از ستادان بزرگ این ساز میتوان از درویش خان، مرتضی نی‌داوود، علی‌اکبر شهنازی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف،  لطف الله مجد،  محمدرضا لطفی ، حسین علیزاده، داریوش طلایی، داریوش پیرنیاکان، کیوان ساکت، حمید متبسم و … نام برد

شیوه آموزش:
آموزش تار با تمرین اصول مضراب‌زنی، شناخت دستگاه‌ها و گوشه‌ها و اجرای ردیف آغاز می‌شود.

در ادامه هنرجو به یادگیری قطعاتی از متدهای گوناگون آموزشی در فرم‌های مختلف ضربی، آوازری، می‌آموزد

در مراحل پیشرفته‌تر، هنرجو وارد دنیای بداهه‌نوازی و تکنیک‌های پیچیده‌ اجرایی می‌شود.